Tijdens een periode in zijn leven waarin hij worstelde met zijn gezondheid, schreef zanger en muzikant Rik Marius Wees mijn laatste lied. “Het leven gaat niet vanzelf,” ondervond hij een paar jaar geleden. “Externe omstandigheden kunnen je zomaar onverwacht op een ander pad brengen. Dit lied is als een gebed: ‘God, ik wil m’n leven geven vanaf waar ik nu ben. En niet terugkijken naar hoe het zou kunnen zijn of had kunnen zijn. God, wees mijn laatste lied.’”

Hoe heb je de woorden gevonden voor dit lied? 
“Het eerste gedeelte van het lied kwam spontaan terwijl ik achter de piano aan het spelen was. Ik zat toen midden in een periode waarin ik afscheid moest nemen van mijn toekomstplannen en carrière waardoor ik voor mijn gevoel met lege handen stond. De rest van het lied ontstond in een paar weken tijd al zoekend naar de juiste woorden om mijn emoties en gedachten weer te geven. Die zoektocht naar woorden hielp mij om die periode van ziekte te verwerken en bewust te kunnen kiezen niet te blijven hangen in de dingen van vroeger, wat voor effect het ook op mijn leven heeft gehad. Ik wil bewust kiezen om te leven vanaf dit moment. Me dankbaar richten op de mogelijkheden die me nu door God gegeven zijn.” 

Wat heeft het lied je gebracht?
“Een goede reminder! In vers twee zing ik: Ik hield mezelf vast aan het idee: ik maak mijn plan en het leven wandelt mee. Ik ben zelf iemand die vaak voor de lange termijn vooruit denkt en plant. In het begin van mijn middelbare schoolperiode wist ik al dat ik een half jaar naar Canada wilde gaan. Ik wist al lang van te voren wat ik wilde studeren. Ik had duidelijk plannen waar ik met m’n studie Bedrijfskunde naar toe wilde; de post-masters die ik naast mijn werk wilde volgen etcIk had het gevoel gecreëerd van: ik plan en het gebeurt. Ik heb er controle over. Maar soms kan het zijn dat je leven door externe omstandigheden anders verloopt dan het plaatje dat je in je hoofd had. Dan sta je voor de vraag: ‘Oké, wat nu? Hoe zoek ik mijn weg in het leven?’ Voor mij is die weg niet terugkijken en je afvragen: waarom?’ Ik wil iets moois maken van wat mij op dit moment is toevertrouwd. Daarbij helpt het mij om bewust mijn aandacht te richten op wat nu mogelijk is.”

Hoe bouw je een fundament dat blijft staan bij zwaar weer?
“In Spreuken 4 staat: ‘Bewaak je hart, bewaar je gedachten.’ Ik ontdek dat ik daardoor ondanks uitdagingen, op een stevig fundament kan staan en niet zomaar omver wordt geblazen. Ik probeer daar bewust aan te blijven werken. Veel dingen die je in het leven leert groeien langzaam, maar gestaag. Het is net als sport. Als je dat voor een lange tijd (op lange termijn) doet, zonder jezelf over te belasten, worden je spieren sterker. Op mentaal vlak werkt dat ook zo. Ik kan mezelf op deze manier steeds weer herinneren aan hoe God denkt en hoe het leven in elkaar zit vanuit Zijn perspectief. Doordat ik die mentale spiertjes vaker train, maak ik het mezelf eigen en wordt mijn fundament sterker, wat voor situatie ik ook tegenkom.”